پسر مهتابی من

 

برای نیما مجاهد که کباب بشقابی دوست دارد

پسر مهتابی من

آهای پسر سرد و مهتابی

جای نورافشانی نقره فام چشمانت بر بساط من خالی است

کجایی پسر سرد و مهتابی؟

چشمان سردت کجاست؟

کجاست تا بساط افروخته ام را آتش نشاند

آبی آرامشت کجاست بر بساط بی قراری ام؟

لعنت بر این روز

لعنت بر این آفتاب

برو

خورشید برو

گم شو با آن شعله نارنجی و مزاج آتشینت

من افسون چشمان پسر سردی شده ام

که سحر نگاه مهتابی اش پلنگ نارنجی پوش خورشید نشان را

از صخره های نقره ای سرد پایین می اندازد

اینک منم بر بساطم منتظر

و جمع ستاره های تنها به شهادت

انتظار من

برای آبی آرامشت بر آتش بی قراری ام

 

سورة فیفتی دی-الکنگانیة-ستة آیات

بِسمِ النَّبی الکافَرِالرَّجیم

اَلفیفتی دی(*) مَالفیفتی دی (*) وَ ما اَدرئکَ مَالفیفتی دی (*) اِنَهُ اَشَخُّ کَمِرات (*) اِنّا اَنزَلناهُ بِاِسمِ کَنون (*) وَ اَتمَمناهُ بِلِنزٍ کَزیم (*) اِنّا جَعَلنا الکَنونَ بِاَیدی النَبی (*) فیهِ تَصاویرٍ شَفوف (*) وَ تِلکَ آیۀ لِکُلِّ عَکاسٍ عَطوف

به نام پیامبر کفرگوی رانده شده

قسم به فیفی دی[مدلی خفن از دوربینهای کنون](*) فیفتی دی چیست؟ (*) و تو چه میدانی که فیفتی دی چیست؟(*) همانا شاخترین دوربینهاست (*) ما آن را به اسم کنون نازل کردیم (*) و با لنزی گرانبها تمام ساختیم [اشاره است به لنز200-18 آی اس] (*) همانا فیفتی دی را در دست پیامبرمان قرار دادیم (*) در آن تصاویری شفاف است(*) و آن [فیفتی دی] نشانه ای برای هر عکاس مهربان است

یه ذره یواشتر لعنتی

 

کمی آهسته تر

 

 

 

…کمی آهسته تر زیبا

کمی آهسته تر رد شو

…کمی آهسته تر خسته، کمی آهسته تر بد شو

مرد بودن سخته و مرد موندن سخت تر. قبلاً ها بهای مرد بودن ارزان بود. در حد چند روز در جنگل دوام آوردن یا شکار یه خرس. اما الان دیگه بهای مرد بودن هم هدفمند شده.

سال بی باران

 

 

سال بی باران

 

 

سال بي باران....
جل پاره ایست نان...
ياد بارونهاي حاره ای ابرهاي عسلويه بر جنگلهاي آبي حرا به خير.
امسال حتی یه قطره هم نیومد... آدم لب خلیج باشه و منتظر يه قطره بارون....
(البته قطره من اوني نيست که تو ذهن شماست، بارونهاي حاره ای جنوب هر قطره اش يه لیوان آبه نامرد)
ناخدا ابوط می گفت پارسال صید خیلي بهتر از امسال بود و برای اثبات صدق گفته هاش به عمر رضی الله قسم مي خورد. آخه سنی ها به حضرت  عباس اعتقاد ندارند

نشانه ها

 

 

نشانه ها

 

شعری که بی نشان تو باشد نگفتنی است

کویی که منزل تو نباشد نرفتنی است

گلهای بیشمار برویند و پژمرند

آن غنچه نه مثل تو باشد ندیدنی است

هر چیز جز جمال تو میرا و فانی است

هر یاد غیر یاد تو از یاد بردنی است

گفتند واعظان کلمات گهر فشان

آن کلمه ای که وصف تو باشد شنیدنی است

گفتند شاعران همه اشعار بی نظیر

شعر تو از زبان بهاران سرودنی است

گفتند ناقلان همه نقل وصال یار

تنها حکایت از شب وصل تو گفتنی است

در عرضه گاه حیله و مکاره جهان

تنها متاع ناز قشنگت خریدنی است

حظ غذا به دفعه و تکرار کم شود

تنها شراب لعل تو هر بار خوردنی است

بی تو تمام عمر تلف کردنست و بس

آن لحظه ای که وصل تو باشد شمردنی است

مرگ زمان گذشته ای از عمر می شود

هرلحظه ای حضور تو باشد نمردنی است

گلگون و غالیه چو نقابی به صورت است

رویی که بی جمال تو باشد ندیدنی است